در حال فراخوانی آگهی های بیشتر ...
درج آگهی در تک باکس کاملا رایگان بوده و آگهی های ویژه دارای امکانات خاصی می باشند | با ثبت آگهی ویژه آگهی شما بیشتر نمایش داده خواهد شد و در موتورهای جستجو نیز در نتیجه های بالاتری قرار خواهد گرفت

ثبت آگهی رایگان تک باکس

آموزش تار آذری

آموزش تار آذری

آگهی رایگان
  • خدمات آموزشی هنری
  •  email
  • email
  • تاریخ ثبت آگهی : ۱۳۹۶/۰۷/۱۸
  • آخرین بروز رسانی : ۱۳۹۶/۰۸/۲۲
  •    تهران تهران
  • قیمت : 444,000 تومان
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی موسیقی ایران، محمدرضا درویشی در کتاب دایره المعارف سازهای ایران درباره تار آذربایجانی می نویسد: از آنجا که در سده های گذشته جمهوری های آذربایجان، ارمنستان، گرجستان، تاجیکستان، ازبکستان و نخجوان در قلمرو سیاسی ایران قرار داشتند وجود سازهای مشترک در این قلمرو وسیع امری طبیعی بوده است. تصویرها و سندهای به دست آمده حاکی از آن آنند که تار ایرانی حداقل در قرن هجدهم میلادی در ارمنستان قفقاز، آذربایجان، تاجیکستان و ایران کنونی رایج بوده است. در قرن هجدهم میلادی نوازنده و موسیقیدانی به نام میرزا صادق اسداوغلو(صادق جان) در شهر شوشا، تار آذربایجانی را با ایجاد تغییراتی بر روی تار ایرانی به وجود آورد. پاره ای از این تغییرات عبارتند از«افزایش تعداد وترها»، «کم کردن حجم کاسه طنینی»، «تغییر دستان بندی»، «تغییر کوک»، «تغییر شکل دسته ساز»، «تغییر شیوه به دست گرفتن تار»، «تغییر شیوه نواختن مضراب» و چند مورد دیگر. حاصل این تغییرات سازی است که امروزه به نام تار آذربایجانی معرف است. این ساز پس از گذراندن تغییرات مذکور دارای هجده سیم شد. اما فشار زیاد سیم ها به خرک و پوست، مشکلاتی از جمله مشکل در کوک ساز را به وجود آورد. این مشکلات سبب شد تار یازده سیمی به وجود بیاید. کاسه تار آذربایجانی یک تکه است و در مقایسه با تار فارسی کوچکتر و کم حجم تر است. حجم کمتر کاسه و صاف بودن پشت آن این امکان را به نوازنده می دهد تا آن را به راحتی روی سینه خود قرار دهد. دهانه کاسه و نقاره در مقایسه با تار فارسی بازتر است و به همین دلیل سطح پوستی که روی کاسه و نقاره کشیده می شود بیشتر است. روی سرپنجه، نه عدد گوشی وجود دارد(شش گوشی بزرگ و سه گوشی کوچک). از آنجا که تار آذربایجانی معمولا یازده وتر دارد بنابرین این یازده وتر می بایست به نه گوشی متصل شوند. جنس مضراب نیز از جنس گاو میش یا مواد مصنوعی ساخته می شود و طول آن حدود دو و نیم سانتیمتر است. تار آذربایجانی معمولا بر مبنای دیاپازون کوک می شود و این مبنا در اجراهای مختلف متغیر است. تکنوازی تار آذربایجانی از اهمیت بسیاری برخوردار است. این در حالی است که تار آذربایجانی هم در همراهی با آواز و هم در همراهی با سازهای دیگر نیز مورد استفاده قرار می گیرد. در میان سازهای رایج در موسیقی آذربایجان، رپرتوار تار آذربایجانی از همه گسترده تر است. همین امر باعث شده تا تمام تکنیک های دست چپ و راست در این ساز به تفکیک مورد بررسی قرار گیرد. تار آذربایجانی در مجالس عروسی و شادمانی، در ارکسترهای سمفونیک و اپرا، در ارکسترسازهای ملی آذربایجان و همچنین گروه های کوچکتر نیز کاربرد دارد. به گزارش پایگاه اطلاع رسانی موسیقی ایران، محمدرضا درویشی در کتاب دایره المعارف سازهای ایران درباره تار آذربایجانی می نویسد: از آنجا که در سده های گذشته جمهوری های آذربایجان، ارمنستان، گرجستان، تاجیکستان، ازبکستان و نخجوان در قلمرو سیاسی ایران قرار داشتند وجود سازهای مشترک در این قلمرو وسیع امری طبیعی بوده است. تصویرها و سندهای به دست آمده حاکی از آن آنند که تار ایرانی حداقل در قرن هجدهم میلادی در ارمنستان قفقاز، آذربایجان، تاجیکستان و ایران کنونی رایج بوده است. در قرن هجدهم میلادی نوازنده و موسیقیدانی به نام میرزا صادق اسداوغلو(صادق جان) در شهر شوشا، تار آذربایجانی را با ایجاد تغییراتی بر روی تار ایرانی به وجود آورد. پاره ای از این تغییرات عبارتند از«افزایش تعداد وترها»، «کم کردن حجم کاسه طنینی»، «تغییر دستان بندی»، «تغییر کوک»، «تغییر شکل دسته ساز»، «تغییر شیوه به دست گرفتن تار»، «تغییر شیوه نواختن مضراب» و چند مورد دیگر. حاصل این تغییرات سازی است که امروزه به نام تار آذربایجانی معرف است. این ساز پس از گذراندن تغییرات مذکور دارای هجده سیم شد. اما فشار زیاد سیم ها به خرک و پوست، مشکلاتی از جمله مشکل در کوک ساز را به وجود آورد. این مشکلات سبب شد تار یازده سیمی به وجود بیاید. کاسه تار آذربایجانی یک تکه است و در مقایسه با تار فارسی کوچکتر و کم حجم تر است. حجم کمتر کاسه و صاف بودن پشت آن این امکان را به نوازنده می دهد تا آن را به راحتی روی سینه خود قرار دهد. دهانه کاسه و نقاره در مقایسه با تار فارسی بازتر است و به همین دلیل سطح پوستی که روی کاسه و نقاره کشیده می شود بیشتر است. روی سرپنجه، نه عدد گوشی وجود دارد(شش گوشی بزرگ و سه گوشی کوچک). از آنجا که تار آذربایجانی معمولا یازده وتر دارد بنابرین این یازده وتر می بایست به نه گوشی متصل شوند. جنس مضراب نیز از جنس گاو میش یا مواد مصنوعی ساخته می شود و طول آن حدود دو و نیم سانتیمتر است. تار آذربایجانی معمولا بر مبنای دیاپازون کوک می شود و این مبنا در اجراهای مختلف متغیر است. تکنوازی تار آذربایجانی از اهمیت بسیاری برخوردار است. این در حالی است که تار آذربایجانی هم در همراهی با آواز و هم در همراهی با سازهای دیگر نیز مورد استفاده قرار می گیرد. در میان سازهای رایج در موسیقی آذربایجان، رپرتوار تار آذربایجانی از همه گسترده تر است. همین امر باعث شده تا تمام تکنیک های دست چپ و راست در این ساز به تفکیک مورد بررسی قرار گیرد. تار آذربایجانی در مجالس عروسی و شادمانی، در ارکسترهای سمفونیک و اپرا، در ارکسترسازهای ملی آذربایجان و همچنین گروه های کوچکتر نیز کاربرد دارد.

هیچ دیدگاهی برای این آگهی ثبت نشده است

اولین دیدگاه را شما برای این آگهی ثبت کنید

جهت ارسال دیدگاه باید وارد حساب کاربری خود شوید

  ثبت آگهی رایگان